05 december 1997

Land van de waanzin

Wie in dit land nog niet helemaal krankzinnig is geworden, beschikt over een ijzeren geest of is ziende blind. Er is geen land ter wereld, waar de waanzin zozeer de motor van al het handelen is geworden als in dit openbare hondentoilet. Wie hier tot tien kan tellen, zonder over zijn eigen klanken te struikelen, is reeds vaardig genoeg voor het ministersambt; steek één natte vinger in de lucht en je bent meteen hoogleraar in de weerkunde; en wie, op een krukje staande, juist de schap kan aanraken, waarop het burgerlijk wetboek staat, wordt onmiddellijk gebombardeerd tot Minister van Justitie. De minkukels zingen het hoogste lied en scheppen hun eigen normen en waarden. Zing "Jan, d'r ligt een kip in 't water" zonder te stotteren en je wordt door Joop van den Ende tot ster verheven.

Hier worden dieven, inbrekers en moordenaars met liefde, begrip en zorg omgeven en worden de dievenvangers achter slot en grendel gezet. Laat per ongeluk je broek openstaan en ze noemen je meteen een potloodventer. Zing drie keer "Ik hou van Holland" en je bent een racist. Het is het carnaval van de gestoorden.

Ben je voor elk eerlijk ambacht ongeschikt, dan lonkt in de verte al het politieke handwerk en zwaait de deur van de Tweede Kamer reeds voor je open. In dit land van "Mag het een onsje meer zijn?" goochelen politici met centen en procenten en weten te melden, dat er over drie jaar zesduizend werklozen minder zijn, als nu de prijs van een kilo suiker met twee cent omhoog gaat. Geen enkele daad, die zij stellen, heeft enige importantie en nog minder draagkracht. Eindeloos leuteren ze aan de zijlijn van alle problemen en weten elk besluit van zoveel "mitsen" en "maren" te voorzien, dat er geen enkel besluit meer overblijft. De dwaas, die met zijn partij eens twaalf zetels had verloren, liep als een parmantige haan te kraaien, dat zijn partij nu de grootste was, doordat een concurrent nog dieper was weggezakt in de kiezersgunst. De man werd Minister President. Het is de triomf van de ondergang.

Een mislukte verpleegster werd jaren geleden minister van Verkeer en Waterstaat en sleurde alle vuurtorenwachters van hun toren en ontsloeg de helft van de brugwachters, zodat een ophaalbrug thans wordt bediend door een man, die zestig kilometer verderop zit met als gevolg, dat de brug regelmatig de lucht in gaat als er nog auto's op staan. Bezuinigen is het enige woord, dat de Haagse dwergen nog onbekommerd kunnen uitspreken. Triomfantelijk roepen zij, dat de reorganisatie van de politie is geslaagd, maar de burger zoekt op straat wanhopig en tevergeefs naar oom agent, tot grote vreugde van de crimineel, die thans ongestoord zijn karwei kan afmaken. Ook de waterpolitie werd "gehalveerd" zodat het ook op onze vaarten, meren en plassen nu pompen of verzuipen is.

Maar wat deze paarse rakkers pas echt tot zulke komische dwergen maakt, is de genialiteit waarmee zij de eigen verantwoordelijkheid voortdurend afschuiven op anderen. Als jongelui steeds vaker een snorfiets begeren omdat daarbij het dragen van een helm niet is verplicht en zij tegelijk het vermogen van die snorfiets opvoeren, krijgt niet de politie de opdracht deze overtreders aan te pakken, maar wordt het dragen van de helm voor een snorfiets verplicht gesteld, waarmee al diegenen (waaronder veel ouderen) die zich wel keurig aan de regels houden en voor wie de snorfiets ook eigenlijk is "uitgevonden", worden gestraft. En dan te bedenken, dat de meeste bromfietsers al zonder helm rijden, zonder dat daartegen wordt opgetreden.

Wie vroeger wegens openbare dronkenschap van de straat werd geplukt en ter ontnuchtering werd opgesloten, wordt nu zodanig het politiebureau uitgeknikkerd, dat hij aan de gevolgen daarvan overlijdt. Tegelijk wordt de verantwoording verschoven naar de kastelein, want wee degeen, die een dronkaard nog een borrel schenk. En als Kok vindt, dat er eindelijk eens iets gedaan moet worden aan het groeiende straatgeweld, krijgt niet de politie opdracht strenger op te treden, maar roept hij de horecaondernemers op het geweld te bestrijden. De hypocrisie van de machtelozen. Maar die ene horecaondernemer, die een opmerking maakte tegen een "wildplasser" (is die naam ook een bedenksel van Kok?) werd meteen in elkaar geslagen in het bijzijn van twee Amsterdamse juten, die geen hand uitstaken om de man te helpen.

Als 70 procent van de fietsers zonder licht rijdt, wordt dit euvel niet aangepakt, maar wordt de verantwoording voor een eventuele aanrijding met zo'n onverlichte minkukel bij de automobilist gelegd. En honderdvijftig andere minkukels, die door ons gekozen zijn om onze belangen te behartigen, lopen als domme schapen achter dit voorstel van mevrouw Nederwiet Sordrager aan.

Niet de inbreker wordt gestraft maar hij bij wie is ingebroken wordt vermanend toegesproken; had hij zijn eigendommen maar beter moeten beschermen. Wie zijn deur niet goed op slot doet, kan beschuldigd worden van uitlokking tot misdrijf.

Intussen krijgt de politie opdracht voor tientallen miljoenen aan bekeuringen uit te schrijven aan te hard rijdende automobilisten, maar wie roept, dat er te weinig blauw op straat is, krijgt te horen, dat daarvoor het geld ontbreekt. Desondanks wordt er bijna een half miljoen uitgegeven aan een feestje, waarop wegens wanbeleid weggepromoveerde politiefunctionarissen worden uitgewuifd. En Dijkstal, die als kamerlid voortdurend luid blaatte, dat er zeker tienduizend agenten bij moesten komen, blijkt als minister zo'n rampzalige mislukking, dat bij hem vergeleken Frits Bolkestein, ook wel Frits Bakzeil genoemd, op een doortastend man gaat lijken. Dijkstal staat dan ook keurig als nummer twee op de lijst van de VVD, bij welke partij kwaliteit ook al niet meer maatgevend is, alleen het kabaal wat je maakt.

Intussen verzinnen de Haagse graaiers steeds nieuwe trucjes om de burger geld uit de zak te kloppen welke ordinaire hebzucht wordt aangekleed als "zorg om het milieu".

Een man, die met een schitterende demonstratie aantoonde, hoe je binnen een uur een Nederlands paspoort op briljante wijze kunt vervalsen, is veroordeeld tot 4 jaar gevangenisstraf inplaats van te worden benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau, want zonder hem had de hele Haagse ambtenarenkolonie nieteens ontdekt, welk wanprodukt het nu weer had afgeleverd. En tenslotte zitten ambtenaren van het Ministerie van Financiën tientallen jaren in een pand, waar archiefkasten staan, zonder dat een zo'n kaboutertje ook maar een seconde op de gedachte komt eens te kijken, wat er in die kasten zit. Niets illustreert duidelijker de geestelijke lamlendigheid en het gebrek aan zelfstandig denken van ons ambtenarenkorps als dit laatste gebeuren.

Kortom: van alle politici verlos ons Heer.